Μέγα Βασιλείου, Δογματική Επιστολή Περὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πρὸς Ἀμφιλόχιον, Ἐπίσκοπον Ἰκονίου

 

Ἔκθεσις τῆς παρούσης καταστάσεως τῶν Ἐκκλησιῶν

374-375 μετά Χριστόν

Ἐκτιμῶ τὴν προδιάθεσή σας περὶ τῆς κατανοήσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς φιλοπονίας σας, με καθιστᾶτε ἐξαιρετικά εὐδαίμονα διὰ τὸν ὀξύνου καὶ ἐγκρατῆ συλλογισμὸν σας, δίκαιε, πολυαγαπημένε καὶ βαθύτατα σεβάσμιε ἀδελφέ Ἀμφιλόχιε!

Δι’ ὅν λόγον,  με τὴν βοήθειαν, ἐάν δύναμαι να εἴπω οὕτω, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, θα προσεγγίσω τὴν ἔκθεσιν τοῦ θέματος.

Με τι να προσομοιάσω την παρούσαν κατάστασίν μας; Δύναται να συγκριθεί, νομίζω, με κάποια ναυτικὴν μάχην ἡ ὁποία προέκυψεν ἀπό παλαιάς διαφωνίας, καὶ ἡ ὁποία μάχεται ἀπό ἄνδρες που περιθάλπουν ἕνα ὀλέθριον μίσος ὁ ἕνας γιὰ ταὸν ἄλλον, που κατέχουν μακράν πείραν στὰς ναυτικὰς ἐχθροπραξίας καὶ τρέφουν σφόδρα ἀνυπομονησίαν διὰ τὴν μάχην. Ὑποθέστε ἐπιπλέον, ὅτι τοιοῦτοι οἱ ἄνδρες ἔχουν καταληφθεῖ καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπὸ τὴν ἀνίατον ἀσθένεια τὴς παρανοϊκῆς ἀγάπης διὰ τὴν δόξαν, οὕτως ὥστε δεν σταματοῦν ταὸν ἀγῶνα τους ὁ καθείς να λάβῃ τὸ καλύτερο τοῦ ἄλλου, ἐνόσῳ, στὴν πραγματικότητα, τὸ πλοῖον τους βυθίζεται στὸν πυθμένα.

Ἐπιτιθέμεθα ὁ ἕνας στὸν ἄλλον. Ἀνατρεπόμεθα ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλο. Ἐὰν δεν εἶναι ὁ ἐχθρὸς μας αὐτὸς που ἐπιτέθηκε πρῶτος, πληγωνόμεθα ἀπὸ τὸν σύντροφο πλάι μας. Ἐὰν ὁ ἐχθρὸς κτυπηθ καὶ καταπέσῃ, ὁ συμπολεμιστής του τὸν ποδοπατεῖ. Ὑπάρχει, ἐλάχιστον, τοῦτο τὸ εἶδος δεσμοῦ ἀνάμεσά μας, ὥστε να μισοῦμε τοὺς κοινούς ἐχθρούς μας, ὅμως πριν προλάβῃ να απομακρυνθ ὁ ἐχθρός, εὑρίσκουμε ἐχθρούς μεταξύ μας.

Ὀ τρόμος οἰκουμενικῆς καταστροφῆς εἶναι ἤδη ἐπικείμενος, ἐν τούτοις ἡ κοινὴ τους ἀντιπαλότητα εἶναι τόσο ἀνεξέλεγκτη, ὥστε να αμβλύνῃ κάθε αἴσθηση κινδύνου. Τὸ ἀτομικό μίσος εἶναι μεγαλύτερης σημασίας ἀπὸ τὴν γενικὴν καὶ κοινὴν διαμάχην. Ἡ ὁμιλία καὶ μόνον εἶναι μοιραία διὰ τὴν φιλίαν, καὶ ἡ διάστασις ἀπόψεων γίγνεται ἀφορμὴ φιλονικίας.

Οὕτως, ἐφ’ὅσον οὐδεμία ἀνθρώπινος φωνὴ δεν καθίσταται ἀρκετὴ ὥστε να εἰσακουστ εἰς ταύτην τὴν ὀχλοβοὴν, κρίνω την σιωπὴν πλέον εὐεργετικὴν τῆς ὁμιλίας. Ψυχρά κατέστη ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν; [Ματθ. Xxiv. 12] ἡ ἀδελφικὴ συμφωνία κατεστράφη, ἡ ἴδια ἡ ἔννοια τῆς ἑνότητος ἀγνοεῖται, οἱ νουθεσίες μεταξὺ ἀδελφῶν δεν ἀκούγονται πλέον, πουθενὰ δεν ὑφίσταται τὸ Χριστιανικὸ ἔλεος, πουθενὰ δεν πίπτουν δάκρυα συμπόνιας.

Διὰ ὅλους τούτους τοὺς λόγους θα ἔπρεπε να τηρήσω σιωπὴν, πλῆν ὄμως ὁδηγήθηκα στὴν ἕτερη κατεύθυνση λόγῳ ἀγάπης, ἡ ὁποία “δεν ἀναζητεῖ ὅμοιό της” [1 Προς Κορ. Xiii. 5] καὶ ἐπιθυμεῖ ὅπως ξεπεράσῃ κάθε δυσκολία που παρεμβάλλεται στο δρόμο της λόγῳ χρόνου ἤ συνθηκῶν.

Ἀμήν.

(μετάφραση από τα αγγλικά)

Advertisements
This entry was posted in Temple, Uncategorized. Bookmark the permalink.